همه آنچه از ایران در چمدان دارم

این چهار روزی که سرما خوردگی، خانه نشینم کرده. بد جوری دلتنگی  بهم فشار آورد. تازه فهمیدم که سگدو زدن چه نعمت بزرگیه. الان بسیار خوشحالم که هر روز تا دیر وقت  دانشگاهم و آخر هفته ها اینقدر کار عقب افتاده دارم که نمی دونم کدوم رو انجام بدم.

به این فکر می کردم که بیشتر از همه دلتنگ کی شدم. جوابش کار بسیار سختیه(گرچه جواب داره). دلتنگی هام برای هرکس یونیکه. هر کدوم از آدمای دور و ورم را یه جور دوست داشتم و دلم برای هر کدومشون جور خاصی تنگ شده. حالا فکر نکنین اینجا نشستم و دپ زدم و به پدیده غریب هوم سیک دچار شدم. چون تا حالا این بلا سرم نیومده. دلتنگی ربطی به خارج رفتن آدم نداره. بیشتر به فاصله بین افراد ربط داره. مطمئنم اگه ایران می بودم هم دلتنگ این ادما می بودم. همینطور که آدمایی که ایرانن الان دلتنگه منن؟! فقط فرق اینجا اینه که دلتنگ تعداد بیشتری آدم هستم.

خلاصه کلام! دلم برای همتون تنگ شده .

اینام چیزایی که با خودم آوردمشون . اگه چیزایی کم داره تقصیره  اضافه بار لعنتیه. باید به اینا یه تسبیح چوبی اضافه کنید که عزیزترین یادگاریمه ولی متاسفانه دست طلایه گرفتاره.

/ 4 نظر / 5 بازدید
صدیق

این نیز بگذرد که زندگی نیز بگذرد. چون پرده بر افت نه تو مانی و نه من.

امير کلهر

آقا ما هم با اين مهاجرت دوستان همين جا هم غريبه شديم!... غربت اينور مثله انکه بيشتر سرو کلش پيدا شده! خلاصه که ما هم به وبلاگ زدن افتاديم! amirkalhor.blogfa.com

nasim rafie

salam fanoood Soaaali daaaram 1.Delet vaaase ki bishtar tang shode 2TAsbiho ki daaade? 3In hame vaaasat poool jam kardim kaaado kharidim pas kooosh? 4.Aslanam ooonghadaaam delam baraaat tang nashode

فنود

نسیم بالاخره يه سئوال داری يا چندتا؟ ولی برای اینکه دت نشکنه جواب میدم. لزومن دلم برای اونی که بیشتر تنگ شده ممکن شیئ باشه مثله تختم. در مورد تسبیحم ترجیح می دم کسی که داده. اگه خودش خواست و این وبلاگ رو می خوند بگه همچين ميگی کادو کسی ندونه فکر ميکنه الماس گرفتين برام. اونا تنم بود . تو چمدونم نبود در ضمن. تازه امسل و چی میگی که کادو نگرفتم! آخریم بعید می دونم سئوال باشه که بخوام جواب بدم